Rens, 13 december 2010
Zwitserland , Ollon -7°

Weekje Zwitserland

De familie Voirol heeft me uitgenodigd om op visite te komen. Ik was toevallig een paar dagen achter elkaar vrij dus een ticket was gauw geboekt.

Een treinticket welteverstaan. Natuurlijk. Een nacht in de "boemel-ICE" zitten met de lichten aan en een omroep voor ieder station betekent weinig slaap en dus om half zeven 's ochtends brak Basel binnen rollen. Daar een ontbijtje gecharterd en door de straten gestruind terwijl de stad langzaam ontwaakte en het Baselse volk aan het werk sloeg. Een toeristisch tramritje van een uur was een goede gelegenheid om nog even verder te slapen. Daarna had ik het wel gezien in Basel -ik had de stad al een keer bezocht- dus ik besloot om niet daar te blijven slapen maar om de trein verder naar Ollon te nemen.

Daar aangekomen bleek alleen Claire thuis, samen met een vriendin. Claire is opnieuw behoorlijk gegroeid en ze heeft krullen gekregen. Ze is flink aan het puberen geslagen. Donna kwam al gauw thuis en daarna Philippe. Die zijn niks veranderd, leuk ze weer te zien. Sophie is inmiddels achttien en ze gaat dit seizoen werken als ski-lerares voor kinderen, in Villars. Er was veel bij te praten en daarvoor was dan ook alle ruimte in de afgelopen dagen.

Vrijdag moest natuurlijk iedereen gewoon werken en naar school, dus ik heb mezelf vermaakt. En Mirka. Een lekkere ronde gemaakt via Verschiez naar Panex en over een ander pad weer terug naar Ollon. Mirka is nog steeds de lieve hond die ze was. Alleen is ze potverdikkeme wel even kwijt geweest met wandelen. Dus ik kon mijn Frans oefenen toen ik aan mensen in Plan d'Essert moest vragen of ze een zwarte hond voorbij hadden zien sjezen. 's Middags ben ik naar Atheleticum in Collombey gegaan voor een ski-jas. Die vond ik daar veel te duur, maar bij het boodschappen doen bij Coop aan de overkant van de weg viel zowaar mijn oog op een prima jas die daar in de aanbieding hing. Dus toch nog geslaagd. Voor het avondeten namen Donna en Philippe Sophie en mij mee naar de Thai in Bex, dat smaakte goed. Voor Claire namen we take-out mee, want zij had 'Circus school'. Ze gaat vier avonden in de week de acrobaat uithangen en de vijfde avond heeft ze nog eens dansles. Een bezig bijtje die Claire.

Zaterdag ben ik met Donna en Philippe mee gegaan boodschappen doen in Monthey. Na afloop hebben we gezellig geluncht en koffie gedronken daar. Toen we weer terug kwamen was Nicolas thuis uit Zürich. Daar studeert hij nu (informatica) en hij woont er samen met zijn vriendin Sarah. Nicolas is een erg vriendelijke, rustige jongen geworden. We hebben leuk bijgepraat.
Ik heb het dessert voor de avond gemaakt, want blijkbaar heb ik ooit een recept opgeschreven voor frambozenmousse, die erg in de smaak valt hier. Daarna een rondje Verschiez en over de heuvel weer terug naar Ollon gemaakt met Mirka. Donna had Brigitte, mijn oud lerares Frans, uitgenodigd voor het diner. Die had ik al heel lang niet gezien. Het was een gezellige avond.

Zondagochtend vroeg eruit, de wandelschoenen aan en via Antagnes naar de zoutmijnen bij Bex gelopen. Die wilde ik nog altijd een keer gaan zien en vandaag was mijn kans. Het was een leuke rondleiding door de diepe mijnen waar het zout voor het hele kanton Vaud vandaan komt. Ik had er thuis een potje van staan, maar dat was leeg. Dus ik heb in de souvenirwinkel ook maar zout ingeslagen. Om mijn rugzak maar wat te verzwaren voor de terugreis, samen met de Ollon-wijn die ik ga meenemen. Ik ben namelijk zondagmiddag samen met Philippe naar de viticole, de wijncoöperatie, gegaan om wijn te kopen. Er was dit weekend in Ollon een soort wijnevenement. Kaasje. Ja, kaas neem ik ook mee... Tete de moine. Mijn tas wordt echt topzwaar.

Vandaag wilde ik gaan skiën. De pistes boven Aigle en Ollon zijn gesloten, er ligt praktisch geen sneeuw. Het was ook erg warm voor de tijd van het jaar deze week. Kom je daar uit het witte Nederland, stap je met je muts op en je sjaal om uit in Zwitserland, kun je gewoon zowat je zwembroek aan. Ok overdrijven is een kunst, maar gevroren heeft het deze week beneden niet. Dus voor sneeuw moest ik naar Verbier. Vanochtend vroeg op en om tien uur stond ik op de piste. Op zoek naar de 'bunny-slope' om eerst eens wat te oefenen. Die vond ik niet. Ergens in mijn zoektocht realiseerde ik me dat ik al een flink eind op weg was op de rode piste. Oeps... Dat ging niet zo best, want het is toch een hele tijd geleden dat ik heb geskied. Ik ben met veel moeite terug 'geklommen' naar de telecabine en heb na een lunch beneden in Verbier de moed weer bij elkaar geraapt en de lift weer naar boven genomen. Om vanaf het eerste station over de weg terug te skiën. En dat ging... Tsja, laten we zeggen dat ik veel "off-piste" ben gegaan. De bomen in dus. Toen ik eenmaal beneden was ging het weliswaar een heel stuk beter, maar de volgende keer begin ik toch maar met wat lessen denk ik.

Eindelijk thuis om half zeven heb ik gekookt voor mijzelf en Philippe en Claire want Donna had een etentje van haar werk vanavond. En nu lig ik in de study, gebroken van het skiën. Klaar om zo meteen te gaan slapen. Ik heb daarnet al afscheid genomen van Donna, want morgenvroeg of morgenmiddag vertrek ik weer. Eerst nog even voor de laatste keer met Mirka eruit en misschien nog even naar de kerstmarkt in Montreux. Ik ben namelijk nog niet aan het meer geweest. Ik heb het plan om op de terugweg nog even in Bern te stoppen en 's avonds heb ik de nachttrein vanuit Basel. Gelukkig kan ik op de terugweg wel liggen, want ik heb dit keer wel een slaaptrein en ik heb een couchette geboekt. Het is lekker om uitgerust thuis aan te komen, want 's middags moet ik weer werken.

Het was een leuke korte vakantie op de valreep voor het einde van dit jaar. Het was fijn om de familie weer eens te zien en het is heerlijk om hier in de buurt rond te hangen. De voornemens voor een bezoekje aan Limburg zijn al gemaakt, en er zijn alweer plannen voor een bergwandeling deze zomer. Dus tot het volgende bericht zou ik zeggen.

Rens in Marokko bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl